Annemin sabah’ın bu saatinde aramasından anlamıştım kötü bişi olduğunu… dün sıkışan daralan ruhum..bu aralar aldığım zamansız ölümlerin beni dahada çok bunalıma soktuğu bir gerçek..zaten yolunda gitmeyen bir hayat ve bende onca hakkı olan insanların zamansız ayrılışı..onlara olan vefa borcumu ödeyemeden…arkalarında bıraktıkları onca insan..o neşe dolu ruhlarından bizi mahrum bırakarak..nerdeyse elinde büyüdüğüm bir adam..okuldan kaçıp kaçıp onun dükkanına gittiğim her türlü nazımı kahrımı mecbur olmamasına rağmen çeken bi adam..hep birlikte geçirdiğimiz onca güzel zaman..biriken onca anı..şimdilerde sadece beni gülümseten ve gözlerimi dolduran hatıralara bırakıcak kendisini..her ölüm her acı biraz daha dibe çekiyor beni..ve ben her geçen gün dahada umutsuzlaşıyorum..ve ben bu zamansız gelen ölümleri hiç sevmiyorum…!!!